Het speelde al langere tijd door ons hoofd: onze ‘lange’ vakantie doorbrengen in het zuiden en midden van Zweden. We waren er eens doorheen gereden op weg naar de Noordkaap en vonden het landschap toen erg mooi; kortom het moest er een keer van komen en dan wel in de periode van het Midzomerfeest. We gaan nooit met de boot, altijd via Denemarken. De brug over de Sont willen we geen enkele keer missen.
Rollen naar wasgelegenheid
Vanwege mijn beperkingen beginnen de voorbereidingen voor zo’n trip al vroeg. Dat is ook nodig, want de beste plaatsen op een camping zijn altijd als eerste vergeven. En juist die plekken willen we graag hebben. Net als de meesten stellen wij schoon sanitair op prijs. Voor mij is het daarnaast extra belangrijk dat er voldoende gehandicaptenvoorzieningen zijn, het liefst op niet al te grote afstand van de afgesproken kampeerplek. Wanneer ik ga douchen, staat mijn prothese immers nog in de caravan als ik met mijn rolstoel naar de wasgelegenheid rol.
Zweden: schoon land
Met dit in het achterhoofd én een beeld van de plekken die we willen bezoeken gaan we aan de slag met de planningen en boekingen. En wat nou zo mooi was: in Zweden is het, zo bleek, bijna verplicht om inclusieve voorzieningen te hebben. Het zag er telkens prima uit. Schoon, zoals heel Zweden eigenlijk is. Een fijne constatering.
Zweden is superinclusief
Over mijn stokpaardje inclusiviteit gesproken. Tijdens onze reis in Zweden leverder het parkeren nooit een probleem op. Overal zijn parkeerplaatsen, voorzien van een bord met het bekende logo te vinden. En je hebt als mens met een beperking zelfs een streepje voor want meestal is het vrij parkeren en gratis.Daarbij komt dat op plaatsen die je wil bezoeken de mensen altijd uitermate vriendelijk, respectvol en behulpzaam zijn. Zodra je een kasteel of ruïne bezoekt, word je bij de ingang al direct gewezen op de moeilijkheidsgraad van trapjes en doorgangen. Het helpt bij het kiezen welke route je moet gaan en te bepalen of het voor jou haalbaar is.
Daar kwam ik altijd wel uit, op één keer na: door ongelijke tegels in het kasteel raakte ik mijn balans kwijt. Mijn kruk gleed weg en boem, daar lag ik. Alleen Els in de buurt. Even zitten, bekomen van de schrik en dan met een stevige ruk weer overeind komen. En dan ga je weer verder, een of meer (tijdelijke) blauwe plekken rijker.
We hebben met heel veel plezier het zuiden van Zweden doorkruist. Een inclusief en schoon land. Geen mug gezien en zalige temperaturen om actief te zijn. Een echte aanrader, ook als je lichamelijk beperkt bent.
Hein van der Zande (Leiderdorp)
Voorheen organisatieadviseur bij de overheid, nu gepensioneerd
76 jaar, getrouwd met Els, twee adoptiekinderen, opa van Amara en Rohan