Het laatste nieuws:

Bruikleen contract beenprotheses

Van het bestuur

 

Begin Februari heeft het bestuur een gesprek georganiseerd met Achmea.

Dit naar aanleiding van het nieuwe bruikleen contract voor beenprothese per 1 januari 2015.

De vraag wie nu de zorgplicht heeft was een belangrijk item waar wij duidelijkheid over wilden hebben.

Achmea vindt dat de zorgplicht bij Achmea ligt. Dit betekend als er problemen met instrumentmakers zijn, zij dit moeten oplossen en niet u als gebruiker.

Ook  horen wij uit de markt dat verzekerden bij moeten betalen en is dat de bedoeling van het nieuwe contract ?

Nee dat is absoluut niet de bedoeling, de budgeten zijn voldoende hoog aldus Achmea. Sterker het is niet geoorloofd dat u bijbetaald.

De zorg inkoper van Achmea heeft een stukje geschreven waarin hij uitleg geeft waarom nu de bruikleen.

Aan het einde leest u dat wij als bestuur nu gesprekpartner zijn als het over kwaliteit gaat.

DAT IS EEN BELANGRIJKE STAP IN DE GOEDE RICHTING

Enkele aandachtspunten.

Achmea zegt dat de budgeten hoog genoeg zijn en dat verzekerden recht hebben op een adequate voorziening.

De instrumentmaker kan geen nee verkopen, hij heeft de plicht u mobile te houden.

Uitgangspunt voor de onderdelen keuze is het K level {activiteiten niveau}

Als u verandert van niveau heeft u recht op onderdelen die in deze klasse passen onder- verzorging is niet toegestaan.

Bij laten betalen omdat het budget op is, is niet toegestaan volgens Achmea is daar rekening mee gehouden.

Wij hebben afgesproken dat wij als vereniging de problemen proberen te bundelen, en waarna als er aanleiding toe is wij weer in gesprek gaan.

 

MELD HET ALS U PROBLEMEN HEEFT MET UW NIEUWE LEVERING VIA DE MAIL BIJ ONZE   secretaris@kortermaarkrachtig.nl

 

Dirk Ruitenbeek

Voorzitter

Verdien uw zorgkosten terug via uw belastingaangifte!

Mensen met een beperking of (chronische) ziekte maken jaarlijks veel extra kosten voor bijvoorbeeld medische hulp. Gelukkig zijn die kosten voor een groot deel aftrekbaar via de belastingen. Hoe u dit kunt doen, ziet u op de geheel vernieuwde website www.meerkosten.nl. Nieuw op de website is informatie over de extra inkomensondersteuning die gemeenten geven.

De landelijke tegemoetkomingen, Wtcg en Compensatie eigen risico (Cer), voor mensen met een beperking en chronisch zieken zijn namelijk verdwenen. De financiële ondersteuning van deze groep mensen is nu een taak van de gemeenten.

Geld terugverdienen

Met behulp van de website kunt u soms honderden euro’s terugverdienen. De aftrek geldt voor zogenaamde ‘specifieke zorgkosten’, zoals medische hulp, voorgeschreven medicijnen, dieet op doktersadvies en vervoer van en naar het ziekenhuis. Hoe hoog het bedrag is dat u terug kunt krijgen, hangt af van uw zorgkosten, uw inkomen en dat van een eventuele fiscale partner.

Begrijpelijk en laagdrempelig

In begrijpelijke taal geeft meerkosten.nl uitleg over het invullen van de belastingaangifte 2014. Rekenvoorbeelden verduidelijken hoe gemaakte kosten terug te verdienen zijn. U kunt ook een digitale brochure met alle informatie als pdf- of wordversie downloaden van de website van Ieder(in) (onder publicaties) en die zelf printen.

Over Ieder(in)

Ieder(in) is de koepelorganisatie van mensen met een beperking en chronisch zieken. Tweehonderdvijftig organisaties zijn bij ons aangesloten. Ieder(in) is daarmee het grootste netwerk in Nederland van mensen met een beperking. We behartigen de belangen van meer dan twee miljoen mensen.

Ga naar www.meerkosten.nl

Continue Reading

Parent 2 Parent

logo_parent2parent_final

Parent2Parent, voor en door ouders van een kind met een beperking

Utrecht , 17 februari 2015 – Wanneer je hoort dat je kind een beperking heeft, is steun van ervaringsdeskundige ouders die ‘jouw pad’ al een stuk gelopen hebben, heel belangrijk. Geïnspireerd op een Amerikaans initiatief is de Stichting Parent2Parent opgericht. Vanuit een pilotproject zet Parent2Parent een landelijk netwerk op waar ouders hun vragen kunnen stellen aan ervaringsdeskundige, opgeleide supportouders.

De supportouders bieden niet alleen praktische ervaring, maar ook emotionele ondersteuning en een luisterend oor. Een coördinator maakt een match tussen vraag- en supportouders op basis van vraag en overeenkomstige ervaring. Hierna neemt de supportouder zo snel mogelijk telefonisch contact op met de vraagouders. Dit gebeurt op een één-op-één basis. Zo brengt Parent2Parent vraag en ervaring bij elkaar.

Parent2Parent werkt in de uitvoering samen met de BOSK, de vereniging van mensen met een lichamelijke handicap.

Meer informatie en aanmelden Kijk voor meer informatie op www.parent2parent.nl. Kandidaat supportouders die hun ervaring willen inzetten, kunnen zich aanmelden via de website. Vraagouders kunnen zich vanaf juni 2015 aanmelden. Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen via de nieuwsbrief. Kijk voor aanmelding op www.parent2parent.nl.

Met steun van:

Dit project is mede mogelijk gemaakt dankzij financiële ondersteuning van: VSB fonds, Johanna Kinderfonds, Skanfonds, Fonds verstandelijk gehandicapten en Revalidatiefonds.

Continue Reading

Gebruikt u veel medicijnen? Neem uw medicijngebruik eens onder de loep

Veel mensen met een handicap of chronische ziekte gebruiken verschillende medicijnen tegelijk. U misschien ook. Zonder dat u of uw arts dat weet, kan dat extra klachten geven. Bijvoorbeeld omdat de medicijnen niet bij elkaar passen of elkaar tegenwerken. Wilt u weten of dat voor u ook geldt? Neem dan uw medicijngebruik eens onder de loep. Dat kunt u doen samen met uw huisarts of apotheek. Zo’n zogenaamde ‘medicatiebeoordeling’ wordt vaak vergoed door de verzekeraar.

Hoe pakt u dat aan? Zeg tegen uw huisarts of apotheek dat u een keer goed wilt kijken naar uw medicijngebruik. De ‘medicatiebeoordeling’ begint met een gesprek met uw huisarts of apotheek. Eén van hen kijkt samen met u welke medicijnen u allemaal slikt. Ook vraagt de apotheker of huisarts of u klachten, problemen, vragen of wensen heeft.

Na dat gesprek bespreken de huisarts en de apotheker met elkaar uw medicijngebruik. De apotheker kijkt vooral hoe verschillende medicijnen op elkaar inwerken. De huisarts let meer op welk effect de medicijnen hebben op uw gezondheid. Uiteindelijk bepalen de huisarts en apotheker samen of uw medicijngebruik aangepast kan (of moet) worden. In een tweede gesprek krijgt u hierover een advies.

Minder moe Dat zo’n medicatiebeoordeling nuttig kan zijn, blijkt uit het verhaal van Matthias Friedenberg (75). Hij slikte voor meerdere aandoeningen maar liefst elf verschillende medicijnen. Zijn huisarts verwees hem voor een medicatiebeoordeling naar de apotheker. Friedenberg: ’Iemand van de apotheek kwam bij mij thuis. Ik vertelde dat ik gezond oud wilde worden, maar dat ik het gevoel had dat het gebruik van zoveel medicijnen daar niet aan bijdroeg. Uiteindelijk hebben we samen met mijn huisarts besloten te stoppen met vier pillen. Ik voel me nu minder moe en heb een betere conditie. Voorheen viel ik regelmatig overdag in slaap. Dat komt eigenlijk niet meer voor.’

Dosering aanpassen De ervaring van Matthias Friedenberg is geen uitzondering. Apotheker Jacqueline Hugtenburg uit Amstelveen doet samen met huisartsen al geruime tijd medicatiebeoordelingen. Zij komt eigenlijk altijd dingen tegen die vaak eenvoudig opgelost kunnen worden. Hugtenburg: ‘Meestal komen er bij een medicatiebeoordeling zo’n drie tot vijf problemen aan het licht. Voor de meeste daarvan is een oplossing te vinden, bijvoorbeeld door de dosering aan te passen of door een ander middel te kiezen.’ Onhandig klein Huisarts Petra Elders benadrukt dat de patiënt zelf een belangrijke rol in de medicatiebeoordeling heeft. ‘De patiënt vertelt ons hoe zijn medicijnen bevallen en welke problemen hij tegenkomt. Uit onderzoek weten we dat patiënten een derde van de problemen zelf aangeven. Dat zijn vaak dingen die wij als huisarts of apotheker niet bedenken. Bijvoorbeeld een pilletje dat onhandig klein is om te slikken. Of een slikmoment dat niet goed past bij de dagindeling.’

Vijf keer nuttig Wanneer is een medicatiebeoordeling zeker nuttig?

1. Als u veel (meer dan vijf) verschillende medicijnen slikt.

2. Als u klachten heeft die te maken kunnen hebben met uw medicijngebruik, zoals misselijkheid, vermoeidheid of duizeligheid.

3. Als u moeite heeft om uw medicijnen uit elkaar te houden of op de juiste tijd in te nemen.

4. Als u naast uw medicijnen ook nog middelen van de drogist of homeopathische medicijnen gebruikt. Deze kunnen de werking van uw medicijnen beïnvloeden.

5. Als u moeite heeft met het innemen van uw medicijnen. Op http://zorgzine.npcf.nl/medicijnen/ kunt u testen of een medicatiebeoordeling nuttig is voor u. U vindt in dit online magazine ook filmpjes en tips voor een goed gesprek over uw medicijnen. Meer tips vindt u op speciale kaarten op www.mijnzorgveilig.nl .

Continue Reading

Motorrijden met een handicap? Daar passen wij een mouw aan!

Op de Motorbeurs Utrecht, van 26 februari t/m 1 maart 2015, presenteert de Stichting Mobiliteit voor Gehandicapten (SMvG) zich in hal 12 op stand 061. Deze stichting wil de passie voor motorrijden uitdragen. Een handicap hoeft daarbij niet altijd een beletsel te zijn. Geheel bestuurd door ervaringsdeskundigen, kan de SMvG als geen ander duidelijk maken hoe belangrijk motorrijden, ondanks een lichamelijke handicap, kan zijn. Voorlichting geven en steunen van lotgenoten bij de soms lastige trajecten naar ‘aangepast motorrijden’ is het doel van de stichting. (De praktische uitvoering gebeurt door de professionals van de projectgroep Motor Mobiliteit voor Gehandicapten.) Om de doelstellingen te kunnen bereiken organiseert SMvG evenementen en wordt gezocht naar ondersteuners. Prachtige toertochten staan op het programma en op de beurs wordt een tombola met fraaie prijzen gehouden. Bezoekers kunnen hier kijken in de keuken van dit bijzondere stukje motorland.

Een sprekend voorbeeld is Bert Pot. Hij verloor door een bedrijfsongeval zijn linkerhand en vreesde nooit meer zijn geliefde hobby te kunnen beoefenen. Er bleken tóch mogelijkheden te bestaan, en inmiddels is Bert de trotse berijder van een state-of-the-art BMW R1200 RT. Ondanks de hoge moeilijkheidsgraad is dit toerkanon volledig aangepast aan zijn mogelijkheden. De gehele bediening kan met de rechterhand gebeuren en zelfs alle elektronische snufjes bleven intact. Met behulp van een speciale motorprothese met Free Lock-grijpsysteem heeft Bert volledige controle. Met trots laat hij alle beursdagen dit fraaie staaltje aanpastechniek graag zien op de stand.

Vijf jaar geleden namen Leendert en Ria Poortenaar hun op maat gebouwde Yamaha XT 660 Limited in gebruik. Beide zijn kleine mensen (resp.128 en 120 cm lang) en kunnen daardoor niet op een standaardmotor rijden. Ruim acht maanden bouwtijd waren destijds nodig, maar nu, vijf jaar later, staan de eerste 50.000 probleemloze kilometers op de teller. Natuurlijk is deze motor op de stand te bewonderen en wil Leendert graag over zijn ervaringen vertellen.

Nóg een jubileum: twintig jaar geleden, in januari 1995, startte in Assen het wereldwijd unieke project Motor Mobiliteit voor Gehandicapten (MMvG). MMvG kan mensen met een handicap begeleiden in de procedure (weer) te gaan motorrijden. In dit project werken enkele overheidsinstanties (CBR en RDW), en een drietal Drentse bedrijven (Stel Orthopedie, Lukens Tuning Service en Koops Opleidingen) samen. Er is een schat aan kennis en ervaring in huis op het gebied van aangepast motorrijden. In de voorbije twintig jaar is het maatschappelijk belang van MMvG ruimschoots bewezen en werd hiervoor zelfs een Koninklijke Onderscheiding uitgereikt. Honderden gelukkige motorrijders kunnen, ondanks hun handicap, van deze prachtige hobby genieten. De specialisten van MMvG verstrekken tijdens de beurs informatie en laten voorbeelden zien van motor-aanpassingen, high-tech prothesebouw en aanpasbare lesmotoren. Ook kan men gratis de geschiktheid voor motorrijden laten testen op de ‘Body Check’.

Bert-2376SONY DSC

Continue Reading

Interview Theresia Degner

Teresia Degener Foto Anja Cord

 

Interview Theresia Degener, lid van het VN-comité, over het  VN-verdrag voor de rechten van personen met een handicap

 

“Dit verdrag niet goed uitvoeren is schending van mensenrechten”

Het ziet ernaar uit dat de Nederlandse regering in 2015 het ‘VN-verdrag voor de rechten van personen met een handicap’ gaat bekrachtigen. Nederland moet het verdrag daarna gaan uitvoeren. De Duitse hoogleraar Recht en Disability Studies Theresia Degener is vice-voorzitter van het VN-comité dat controleert of een land het verdrag goed uitvoert. Onlangs was ze in Nederland. We spraken met haar over het belang van het verdrag en over wat we ervan mogen verwachten. Degener:  “Alle leerlingen hebben recht op toegang tot het regulier onderwijs.”

 

Het ‘VN-verdrag voor de rechten van personen met een handicap’ is net als het VN-kinderrechtenverdrag en het VN-vrouwenverdrag, een mensenrechtenverdrag. Het  is in 2006 door de Verenigde Naties goedgekeurd  en daarmee het jongste mensenrechtenverdrag. Inmiddels hebben 151 landen het verdrag in eigen land bekrachtigd (geratificeerd). Degener: “Daar zijn we blij mee.”

 

VN-verdrag in het kort
Het ‘VN-verdrag voor de rechten van personen met een handicap’ is nodig omdat in veel landen mensen met een handicap niet volwaardig kunnen meedoen aan de samenleving. Het verdrag richt zich op situaties waarin mensen met een handicap vaak nog een achterstand hebben. Het gaat over recht op: gelijke behandeling, gelijke toegang, eigen regie en participatie, mobiliteit, inclusief onderwijs, werk en een behoorlijke levensstandaard. Het verdrag brengt de inclusieve samenleving dichterbij.

 

Hoge verwachtingen
Nederlanders met een beperking hebben hoge verwachtingen van het verdrag. Zijn die verwachtingen terecht? Degener: “Ja en nee. Ja, omdat het een revolutionair verdrag is. Het is het beste middel dat we ooit hebben gehad. Er is bijvoorbeeld geen ander internationaal instrument dat zo duidelijk recht geeft op inclusief onderwijs.”
Tegelijkertijd tempert Degener de hoge verwachtingen en doet een beroep op het geduld: “Geen enkel mensenrechtenverdrag is ‘over night’ geïmplementeerd. Uitvoering van een mensenrechtenverdrag neemt jaren in beslag.”

 

Schending van mensenrechten
Als een land de verplichtingen van het verdrag niet nakomt, is er dan sprake van mensenrechtenschending? Degener antwoordt direct en met klem: “Ja, natuurlijk!”
Toch zal het VN-comité dat nooit een land expliciet verwijten. “We zeggen nooit tegen een land: jullie schenden mensenrechten. We zeggen wel: we zijn bezorgd.”

Waarom kiest het VN-comité voor deze zachte benadering? Degener legt uit dat het niet zozeer een keuze is. “Mensenrechten kun je niet afdwingen; behalve met een oorlog. Dat is inherent aan mensenrechten. Er is geen internationale rechtbank waaraan we schending van mensenrechten kunnen voorleggen. We zijn dus afhankelijk van de goede wil van een land. Daarom zoeken we altijd de constructieve dialoog. Landen zullen het verdrag vrijwillig moeten uitvoeren.”

 

Rapportage
Toch is de uitvoering van het VN-verdrag niet vrijblijvend. Een land dat het verdrag geratificeerd heeft, moet twee jaar na de ratificatie bij het VN-comité verantwoording afleggen over de uitvoering van het verdrag. Waarop beoordeelt het comité of een land het verdrag goed uitvoert? Degener: “Bij elk artikel uit het verdrag stellen we een aantal vragen. Een land moet in een rapportage al die vragen stuk voor stuk beantwoorden. Veel landen beantwoorden niet alle vragen. Alle onbeantwoorde vragen leggen we, samen met onze zorgen, nog een keer aan een land voor. Daarna volgt een hoorzitting in Genève.”

Niet alleen de regering, ook belangenorganisaties kunnen een rapportage indienen bij het VN-comité. Het comité hecht zeer aan deze zogenaamde schaduwrapportages. Degener: “Deze schaduwrapportages zijn ongelooflijk belangrijk voor ons. Zonder die rapportages kunnen we ons werk niet goed doen. Regeringen hebben namelijk vaak de neiging om het mooier te maken dan het is. Goede schaduwrapportages geven ons bewijzen.”

Zelfstandig stemmen
Het VN-comité heeft inmiddels 19 landen gecontroleerd en beoordeeld op de uitvoering van het verdrag. Wat heeft het verdrag in die landen opgeleverd? Als lid van het comité kan Degener geen uitspraken doen over individuele landen. Wel kan ze aangeven wat algemeen opvalt. Degener: “Bijna alle landen hebben na de ratificatie hun wetgeving op het gebied van stemrecht aangepast, waardoor mensen met een verstandelijke beperking, mensen met een visuele beperking en mensen in een rolstoel in hun land het recht hebben gekregen zelfstandig te stemmen. Dat is een enorme verbetering!”

 

Onderwijs
Minder positief is Degener over de verbeteringen op het gebied van onderwijs. Degener: “Landen hebben hun onderwijswetgeving aangepast, maar vaak is dat niet goed genoeg.” Veel landen hebben de verplichtingen van het artikel over onderwijs (art 24) niet goed begrepen, stelt Degener. “Artikel 24 betekent in de basis dat gescheiden onderwijsvormen moeten worden afgeschaft.”
Degener wijst op een veel voorkomend misverstand: “Veel ouders en scholen denken dat het een recht is om te kunnen kiezen tussen speciaal en regulier onderwijs. Dat is niet waar. Dat is niet de essentie van artikel 24. De essentie van artikel 24 is dat àlle leerlingen recht hebben op toegang tot het regulier onderwijs, met redelijke aanpassingen en individuele begeleiding. Dat betekent overigens niet dat speciale scholen verboden zijn. Het betekent dat elke leerlingen recht heeft op inclusief onderwijs. Dus ook dove, doofblinde en blinde kinderen hebben recht op toegang tot het regulier onderwijs, met de specifieke ondersteuning die zij nodig hebben.”

Inclusie
Het recht op toegang tot het reguliere systeem geldt niet alleen voor onderwijs, maar voor alle aspecten in de samenleving, dus ook voor bijvoorbeeld wonen en werken. Dit recht op toegang tot de algemene systemen is wat we bedoelen als we praten over inclusie. Aparte woon-, werk- en onderwijssystemen houden exclusie in de stand. Degener: “Voor veel West-Europese landen zoals Nederland, waar relatief veel kinderen gebruik maken van speciaal onderwijs en relatief veel mensen werken en wonen in beschutte systemen, is naleving van dit recht een flinke uitdaging.”

 

Nederland
De verwachting is dus dat Nederland in juli 2015 het verdrag gaat bekrachtigen. Hiervoor moeten de Tweede Kamer en de Eerste Kamer eerst twee wetten aannemen: de Goedkeuringswet en de Uitvoeringswet. Deze wetten zijn inmiddels naar de Tweede Kamer gestuurd en worden begin 2015 behandeld. Het VN-comité zal dan in 2017 beoordelen hoe ver Nederland gevorderd is met de uitvoering van het verdrag. De voor het comité zo belangrijke schaduwrapportage komt er zeker ook. De Alliantie voor Implementatie van het VN-verdrag, een samenwerkingsverband van organisaties van mensen met een beperking, aandoening of ziekte (waaronder Ieder(in)), zal zo’n schaduwrapportage opstellen en aanbieden aan het VN-comité.

Dat het verdrag hoe dan ook zorgvuldig moet worden uitgevoerd, kan geen punt van discussie zijn. Het gaat tenslotte om fundamentele rechten. Degener bevestigt dat klip en klaar: “It’s all about human rights” (“het gaat over mensenrechten”).
© Ieder(in)
tekst Margreet Jonge Poerink
beeld Anja Cord

Meer informatie over het VN-verdrag op www.meedoeniseenmensenrecht.nl, www.vnverdragwaarmaken.nl en www.iederin.nl (ga naar Thema Recht en Inclusie).

 

 

VN-comité over België
België ratificeerde het VN-verdrag in 2009. Het VN-comité heeft inmiddels een eerste beoordeling gegeven over hoe België het verdrag uitvoert. GRIP, de Belgische organisatie voor Gelijke Rechten voor Ieder Persoon met een handicap, meldt op haar website dat in België mensen met een handicap nog veel te vaak doorverwezen worden naar aparte circuits zoals collectieve woonvoorzieningen, buitengewoon onderwijs en beschutte werkplaatsen.

 

Fragmenten uit het verslag van het VN-comité (bron www.gripvzw.be):

Over wonen: ‘Het comité stelt met bezorgdheid vast dat er een hoge doorverwijzing van personen met een handicap gebeurt naar instellingen en dat er geen plan is voor deïnstitutionalisering. Personen hebben weinig keuzemogelijkheden voor onafhankelijk leven, gezien er een tekort aan ondersteuning is in de vorm van persoonlijke assistentie’.

Over onderwijs: ‘Aangezien inclusief onderwijs niet wordt gegarandeerd, blijft het systeem van buitengewoon onderwijs te vaak de optie’.

Over werk: ‘Het comité stelt met bezorgdheid vast dat een laag aantal personen met een handicap tewerkgesteld is in de reguliere tewerkstelling’.
Over toegankelijkheid: ‘Het Comité is bezorgd over het gebrek aan toegankelijkheid voor mensen met een handicap, er is geen nationaal plan met duidelijke gekwantificeerde doelstellingen en het gebrek aan toegankelijkheid is niet voldoende erkent als een probleem.’

 

Download het interview als pdf of als worddocument

Continue Reading

Agenda ALV

 

AGENDA Algemene Leden Vergadering KMK

 

dd 24 januari 2015

 

 

 

10.00 uur       Opening door Hans Klaasse, voorzitter

 

10.15 uur       Notulen van de ALV 25 januari 2014

 

10.30 uur       Terugblik over jaar 2014

 

10.45 uur       Plannen voor 2015

 

11.00 uur       Jaarrekening 2014

 

11.15 uur       Begroting 2015

 

11.30 uur       Bestuursverkiezingen

 

11.50 uur       Rondvraag

 

LUNCH  omstreeks 12.00 uur

 

13.00 uur       Lezing dr. Janssen

 

13.30 uur       Djembe sessie

 

SLUITING

Continue Reading

Contributie 2015

LET OP

Als u de contributie over 2015 wilt betalen vermeld dan NIET het nummer van de acceptgirokaart, deze wordt niet door de bank herkend en dus wordt de betaling niet verwerkt. Zet daarvoor in de plaats bij mededingen: contributie 2015 en uw lidnummer.

Onze excuses voor het ongemak.
De penningmeester.

Continue Reading